Inne

Tańczący dom

Napisany przez Marcin Gajda

Tańczący dom to budynek biurowy w centrum Pragi, w Republice Czeskiej. Wspólne dzieło czeskiego architekta Vlado Milunića i amerykańskiego architekt Franka Gehry’ego, znajduje się na prawym nadbrzeżu rzeki Wełtawy. Jego budowa rozpoczęła się w 1994, a została ukończona w 1996 roku.

Budynek znajduje się na terenie obiektu neoklasycystycznego z końca XIX wieku, zniszczonego przez Amerykanów w 1945 podczas bombardowania Pragi. Do 1960 roku pozostałości ruin zostały zrównane z ziemią. Sąsiednia działka była współwłasnością rodziny Václava Havla, który spędził tam większość swojego życia. W czasie rewolucji Havel stał się popularnym liderem i następnie został wybrany na prezydenta Czechosłowacji. Dzięki jego władzy pomysł na zagospodarowanie przestrzeni w Pradze rósł.

W 1990 roku powstały trzy propozycje, z których zwyciężył projekt Vlado Milunića. Budynek miał odzwierciedlać kontekst czechosłowackiego społeczeństwa, zerwania z totalitarną przeszłością i ewolucją w kierunku radykalnych zmian.

Sponsorem Tańczącego domu stała się firma ubezpieczeniowa Nationale-Nederlanden (od 1991 roku ING Bank ), która poprosiła go o współpracę z innym światowej sławy architektem. Pierwszym zaproszonym do projektu architektem był Jean Nouvel, który odrzucił propozycję, ale dobrze znany amerykański architekt Frank Gehry przystał na warunki współpracy. Ze względu na doskonałą sytuację finansową, bank był w stanie zaoferować na projekt praktycznie nieograniczone finansowanie.

Od pierwszego spotkania w 1992 roku w Genewie Gehry i Milunić zaczęli opracowywać oryginalny pomysł Czecha, składającego się z dwóch zmiennych części – statycznej i dynamicznej, mające symbolizować przejście Czechosłowacji od reżimu komunistycznego do demokracji parlamentarnej. Gehry pierwotnie nazwał dom Fred i Ginger (po słynnych tancerzy Fred Astaire i Ginger Rogers)- dom przypomina parę tancerzy, ale ta nazwa jest obecnie rzadko stosowana.

Tańczący dom jest budynkiem w stylu dekonstruktywistycznym. Składa się z 99 betonowych płyt, z których każda ma inny kształt i wymiar. Na dachu budynku znajduje się duża skręcona struktura metalu nazywana Medusą. Konstrukcja składa się z dwóch centralnych organów. Pierwszym z nich jest wieża ze szkła oparta na zakrzywionych filarach. Druga biegnie równolegle do rzeki i wyróżnia się falistymi pasami na fasadzie.

Bardzo nietradycyjna konstrukcja przez długi czas była obiektem kontrowersji. Wszystko ze względu na styl, w jakim budynek powstał. Tańczący dom wyróżniał się spośród barokowych i gotyckich, co zdaniem niektórych wprowadzało architektoniczny zamęt. Ówczesny prezydent Czech Vaclav Havel poparł ten projekt mając nadzieję, że budynek stanie się centrum działalności kulturalnej.

O autorze

Marcin Gajda

Zostaw komentarz