Pałace

Pałac Drottningholm

Napisany przez Marcin Gajda

Pałac Drottningholm – pałac w stylu renesansowym zbudowany na wyspie Lovon na przedmieściach Sztokholmu. Budowla jest rezydencją dla szwedzkiej rodziny królewskiej i popularną atrakcją turystyczną w Szwecji.

Pierwotny kamienny pałac został zbudowany w 1580 roku na polecenie Jana III Wazy dla Katarzyny Jagiellonki. W 1661 obiekt został kupiony przez królową Szwecji Jadwigę Eleonorę. Właścicielka pałacu zatrudniła słynnego szwedzkiego architekta Nicodemusa Tessina the Elder do zaprojektowania i przebudowy rezydencji. W 1662 roku rozpoczęto prace budowlane. Prawie 20 lat później zmarł Nicodemus, a dzieło dokończył jego syn Nicodemus Tessin the Younger.

W okresie panowania królów Karola XI i Karola XII pałac gościł znakomitych gości. Następnie został przekazany jako dar w ręce późniejszej królowej Szwecji Ludwice Ulryk Hohenzollern. Królowa przekształciła rezydencję w bardziej wyrafinowany francuski styl rokoko i wybudowała teatr dworski.

W 1777 roku pałac stał się własnością państwa szwedzkiego i mieszkaniem dla króla Gustawa III z rodziną. Za panowania kolejnych władców obiekt wykorzystywano tylko sporadycznie, do wielkich uroczystości. Gdy królem Szwecji został Karol XIV (panowanie 1818-44) Drottningholm został opuszczony i stopniowo popadał w ruinę.

Następca Karola XIV- Oscar I zainteresował się obiektem i po dwóch latach rozpoczął w nim remont. Pałac został zmodernizowany i dostosowany do aktualnej mody. Dopiero w 1907 roku pałac przywrócono do pierwotnego stanu i zaczęto regularnie wykorzystywać. Od 1981 roku, aż do chwili obecnej pałac jest rezydencją królewską.

Pałac od swego istnienia przechodził liczne remonty i modernizacje. Największe prace związane z elektryką, ogrzewaniem, kanalizacją, wodociągami zostały wykonane między 1907 a 1913 rokiem. Od 1977 roku odrestaurowywano wnętrze pałacu, a 20 lat później oczyszczono, odbudowano i odmalowano mury zewnętrze. W 1991 roku pałac Drottningholm został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

O autorze

Marcin Gajda

Zostaw komentarz